آرزوها در انتظار برآورده شدن با تو به بهار می آیند . بر تن وسوسه های تمام نشدنی لباس

اعتدال بپوشان . فصل اخمهایی که در سردی هوای شبانه بخار می شوند گذشته .لبخندت

 را در آینه زلال آب چشمه ها برای خود تکرار کن .کلمات کهنه را در سپیدی برف های

آب شده رود بشوی و حرف های تازه را چون ماهی پولک نقره ای صیاد باش.بگذار دو شکوفه

تازه رسته برای لحظه ای در مردمک چشمهایت قاب شوند و نگاهت عطر مهربانی به خود

بگیرد. هیزم شکن کنده غم هایت باش و در آتش چهارشنبه ات آن ها را بسوزان .

از پیله سخت تنهایی بیرون بیا . پروانه شو . هوای دشت سبز عاشقی در انتظار بال های

توست .

به تکرار سریع برف پاک کن روی شیشه ماشین زمان در جاده زندگی نگاه کن . تابلوی

بازگشت ممنوع را به خاطر بسپار . مقصدنرفته هاست .

گاهی خرمالوها سهم گنجشک ها می شوند .برگ های بی وفا را فراموش کن . جوانه ها

تازه روییده اند .

دستکش های چرمی قهر را با دندان سپید محبت بیرون بکش .بگذار دستهایت هوای

آشتی بخورند .

همه درها که بسته باشد  گریبان تنهایی امن ترین جا برای گریستن است .

گریه فهم چشم ها را بالا می برد .تنهایی را از حس خاطرات شیرین گذشته لبریز کن.

گاهی لازم است اسم روی شیشه بخار گرفته را فراموش کنی و نامی تازه بر روی دیوار

احساست بنویسی . فاصله هایی در انتظار فرو ریختن اند .

آن بهار را که دستت به زنگ نمی رسیدبه یاد بیاور و فراموش نکن زمانی می رسد که

هرچه زنگ می زنی هیچکس در خانه نیست تا در را به رویت باز کند .

این فاصله را زندگی کن .....

بهار طبیعت مبارک ...