سپید عاشقانه بارانی

 

باران می بارد

چترهای رنگی

باران عشق تو چتر نمی خواهد

خیس می شوم

عاشق می شوم ...

        

                                              فهیمه صفاریه

 

نرو ای مهربان با من

 

غزل زيبايي از آقاي مهدي مهدوي در وبلاگ ايشون به نام ديشا منتشر شده است ...

که خواندنش خالی از لطف نیست ...

 

برو با خنده هایت تور کن یک مرد دیگر را      

 که امشب ترک خواهم کرد با یاد تو بندر را

 تهمتن بودم اما گیر چشمان تو افتادم             

نباید خوان هشتم خواند جنگی نا برابر را

 همیشه حس ابراهیم بودن داشتم با تو          

 ولی بر گردنم حس می کنم امروز خنجر را

 بیا و دست کم تاریخ را تکرار کن یعنی         

 مهیا کن برای رفتن من شام آخر را

نه شاعر، بار و بندیل خودت را جمع کن دیگر  

 کسی هرگز نخواهد زد دوباره زنگ این در را

 بیا و دل بکن این شهر جای دل سپردن نیست   

 به جاشوها بگو تا زودتر از آب لنگر را...

 

این هم جواب بنده به این غزل زیبا ....

نرو ای مهربان با من

كه این شهر پر از نیرنگ

بدون تو

برایم چون قفس تنگ است

من شیرین

تو فرهاد

چرا خود را تهمتن خوانی ای جانم

كه من شیرین تو هستم

تمام خسروان بر گرد من آیند

كجا خواهم توانست ترك جان گفتن

كه جانانم تویی ای مهربان با من

وگر با خنده ای

مردی دگر در دام دل افتد

دگر هرگز كسی

در چهره ام

لبخند را پیدا نخواهد كرد

كه من هرگز نخواهم خواست

كه با سختی جان فرسا

بیستون را سخت بشكافی

كه من هرگز نخواهم خواست

گزندی چند ناچیز

بر جان عزیزت سایه اندازد

و من هرگز نخواهم خواست

كه عشقم خنجری گردد

و آزارت دهد گاهی

وگر خواهی كه تاریخ جهان تكرار گردد باز

به جای شام آخر

آخرین مهلت برای عشق

می پسندم قصه عشقی

به سان لیلی و مجنون

و تو ...

شاید یكی مجنون

نرو ای مهربان با من

به جاشو ها نخواهم گفت تا زودتر از آب لنگر را ...

كه من تنها تو را دارم

نرو

دل كندن آسان نیست

كه عشقت را چو تندیسی

به روی قلب خود دارم

نرو ای مهربان با من...

                                                            فهیمه صفاریه

 

رویش عشق در کویر

عشق جوانه می زند در قلبم

تنها با یک نگاه تو

حتی اگر اینجا کویر مرنجاب باشد ....

 

                                                                          فهیمه صفاریه

                                                                        سوم اردیبهشت ۸۹