غروب آرام روی آسمان پرده کشید،

دلتنگی از سایه ی شب عبور کرد و مرا بوسید،

 باغچه ای از گلهای زمستانی خاطرات رویید،

 مهربانی، آویزی از گل سرخ بر گردنم آویخت،

 دل من شرطی بست ،

   روی یک باور،

        روی یک احساس ،

روی یک یاد ،

        روی یک دیدار،

                       روی یک میلاد،

   روی یک سکوت ،

              روی یک  سفر ،

         که دیگرعاشق نشود...

 ویا اگر عاشق میشود....

          عاشق یک دل سنگ نشود...